... เพื่อนสนิท... ก็คือเพื่อนธรรมดาๆ คนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป
ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆ อย่างที่คล้ายๆ กับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น...ถึงจะมาสนิทกันได้
...บางที..อาจไม่ใช่นิสัย
...บางที...อาจไม่ใช่ฐานะ
...บางที...อาจไม่ใช่หน้าตา
...บางที...อาจไม่ใช่ระดับความรู้
แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็นมั น ค น นี้ เ ท่ า นั้ น ที่ มี
...บางครั้ง...เราก็ไม่ไปที่ๆ เราอยากไป...เพียงเพราะว่ามันไม่ไปด้วย...
...บางครั้ง...นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน...น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด
...บางครั้ง...ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย...เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้
...บางครั้ง...ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้...ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆ ที่หัวไหล่บอกเป็นนัยๆ ว่ากรูอยู่ตรงนี้
.....เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น.....แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก....
“เพื่อนคือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ”
“แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ”

ฯลฯ

The letter,The classic

ฯลฯ

Upluz Magazine

อย่ามองข้ามใครคนนึงไป..เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้
ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครสักคน...คนๆ นั้นจะรักเราตอบ
แต่ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครหลายๆ คน...เชื่อเถอะว่าจะไม่มีใครรักเราจริงเลย แม้แต่คนเดียว
บางครั้ง…ความรักอาจเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเราเพียงครั้งเดียวและไม่หวนคืนกลับมาอีก
เราไม่อาจรู้ได้เลยว่า…ความรักครั้งนี้หรือครั้งไหน จะเป็นความรักครั้งสุดท้าย
มีหลายครั้ง...ที่เราตามหา แต่ความรักกลับหนีไป
มีหลายครั้ง...ที่เราไม่สนใจ แต่ความรักก็กลับเดินเข้ามา
อย่า...อย่ามองข้ามใครคนนึงไป เพียงเพราะหาเหตุผลที่จะรักไม่ได้
อย่า...ถามหาเหตุผลเมื่อจะรักใคร แต่...ให้ถามสัมผัสจากหัวใจ ว่ารู้สึกอย่างไร
อย่า...มองหาความรักด้วยสายตา แต่...ให้มองหาความรักด้วยหัวใจ
อย่า...เชื่อคำว่ารักที่ได้ยินจากหูทั้งสอง แต่...ให้เชื่อคำว่ารักที่ดังก้องมาจากความรู้สึกและส่วนลึกของหัวใจ
ความรัก...เป็นสิ่งที่มีค่า แต่...มันจะไร้ค่า ถ้าไม่มอบให้ใคร
หากวันนึง เราพบใครสักคน ที่มองเห็นคุณค่าความรักของเราแล้วหล่ะก็ มอบความรักให้เขาไปเถอะ
แล้วเราจะรู้ว่า...ความรักนั้น...มีค่า…และมีความหมายเพียงใด